Atlas ptaków Polski – katalog gatunków
Trznadel czubaty (Schoeniclus rusticus)
Ochrona: Ochrona ścisła
Status lęgowy: przelotny
Charakterystyka
Niewielki ptak z rodziny trznadlowatych, wielkością zbliżony do trznadla zwyczajnego. W szacie godowej samiec wyróżnia się czarną głową z białą brwią i białą plamą na potylicy oraz charakterystycznym, rdzawobrązowym pasem na piersi i bokach ciała. Poza sezonem lęgowym upierzenie staje się bardziej stonowane i płowe, jednak zawsze widoczny jest niewielki czubek na ciemieniu. Żywi się głównie nasionami, a w okresie lęgowym bezkręgowcami. Zdjęcie Licencja: https://creativecommons.org/licenses/by-nc/2.0/ , Źródło: https://www.flickr.com/ , Autor: Nik Borrow
Siedlisko i wymagania środowiskowe
W Polsce gatunek ten pojawia się rzadko, głównie podczas przelotów jesiennych. Preferuje tereny podmokłe sąsiadujące z lasami iglastymi i mieszanymi, często wybierając wilgotną tajgę, torfowiska oraz zarośla wzdłuż dolin rzecznych.
Głos
Śpiew jest krótką, melancholijną melodią o wysokim tonie. Najczęściej słyszanym głosem, pomocnym w identyfikacji podczas przelotu, jest ostre, krótkie i metaliczne „zik” lub „cit”, przypominające głos rudzika lub piegży.
Lęgi
W Polsce trznadel czubaty pojawia się skrajnie nielicznie, głównie podczas przelotów. Lęgi odbywają się w północnej Eurazji Gniazdo budowane jest przez samicę bezpośrednio na ziemi lub nisko w gęstych krzewach, zazwyczaj w wilgotnych borach sosnowych lub brzezinach. Samica składa 4–5 jaj, które wysiaduje przez 11–13 dni, a pisklęta opuszczają gniazdo po około 10 dniach, zanim w pełni opanują sztukę latania. W sprzyjających warunkach gatunek ten może wyprowadzać dwa lęgi w roku, choć w naszych szerokościach geograficznych jest to zjawisko wyjątkowe.