Atlas ptaków Polski – katalog gatunków
Śnieguła (Plectrophenax nivalis)
Ochrona: Ochrona ścisła
Status lęgowy: zimujący
Charakterystyka
Średniej wielkości ptak wróblowy o krępej sylwetce. W szacie godowej samiec jest niemal całkowicie biały z czarnym grzbietem i końcówkami skrzydeł, natomiast w szacie spoczynkowej oba płci mają rdzawe naloty na głowie i piersi. Żywi się nasionami roślin zielnych oraz drobnymi bezkręgowcami znajdowanymi na ziemi.
Siedlisko i wymagania środowiskowe
W Polsce regularny, nieliczny gość zimowy spotykany głównie na wybrzeżu Bałtyku oraz na terenach otwartych w głębi kraju. Preferuje piaszczyste plaże, ugory, rżyska oraz pobocza dróg, unikając zwartych obszarów leśnych.
Głos
Najczęściej słyszalny w locie jako miękki, perlisty trylowy trel „tirrr” lub krótkie, czyste gwizdy „pju”. Śpiew, wykonywany głównie na lęgowiskach w tundrze, to krótka, rytmiczna strofa składająca się z fletowych dźwięków.
Lęgi
W Polsce śnieguła nie przystępuje do lęgów, będąc jedynie regularnie pojawiającym się gościem zimowym oraz przelotnym. Na swoich arktycznych lęgowiskach gniazduje od maja do lipca, lokując gniazda w szczelinach skalnych lub rumowiskach, wyściełając je mchem, trawą i piórami. Samica składa zazwyczaj 4–6 jaj, które wysiaduje przez ok. 10–14 dni, a oboje rodzice karmią pisklęta, które opuszczają gniazdo po dwóch tygodniach. W ciągu krótkiego arktycznego lata wyprowadza zazwyczaj jeden, rzadziej dwa lęgi.