Atlas ptaków Polski – katalog gatunków

Rybitwa białowąsa (Chlidonias hybrida)

Rybitwa białowąsa

Ochrona: Ochrona ścisła

Status lęgowy: lęgowy

Charakterystyka

Średniej wielkości rybitwa o krępej sylwetce, charakteryzująca się w szacie lęgowej popielatym wierzchem ciała, czarną czapeczką i kontrastującymi białymi policzkami. Spód ciała jest wyraźnie ciemniejszy, niemal czarnoszary, a dziób i nogi mają barwę ciemnoczerwoną. Odżywia się głównie owadami wodnymi i ich larwami oraz drobnymi rybami, które chwyta z powierzchni wody bez całkowitego zanurzania się.

Siedlisko i wymagania środowiskowe

Zasiedla płytkie, silnie zarośnięte zbiorniki wodne, stawy rybne oraz starorzecza z obfitą roślinnością pływającą (np. grzybieniami). Gniazduje kolonijnie, budując pływające platformy z roślinności wodnej.

Głos

Głos jest chrapliwy i skrzeczący, przypominający dźwięki wydawane przez rybitwę czarną, ale niższy i bardziej szorstki. Typowe zawołanie to krótkie „krek” lub „ky-rek”, powtarzane wielokrotnie podczas żerowania i obrony kolonii.

Lęgi

Rybitwa białowąsa przystępuje do lęgów w maju i czerwcu, gnieżdżąc się kolonijnie na silnie zarośniętych zbiornikach wodnych i stawach hodowlanych. Gniazdo ma postać pływającej platformy z roślinności wodnej, zakotwiczonej wśród grzybieni, grążeli lub osoki aloesowatej. Samica składa zazwyczaj 3 jaja, które oboje rodzice wysiadują przez 18–22 dni. Pisklęta są zagniazdownikami, opuszczają gniazdo krótko po wykluciu, ukrywając się w pobliskiej roślinności; zdolność do lotu uzyskują po około 3 tygodniach. W ciągu roku wyprowadza zazwyczaj jeden lęg.

Zobacz w „Ptak w przestrzeni”