Atlas ptaków Polski – katalog gatunków
Pustynnik (Syrrhaptes paradoxus))
Ochrona: Ochrona ścisła
Status lęgowy: zalatujący
Charakterystyka
Ptak wielkości gołębia o piaskowo-płowym upierzeniu z czarnym prążkowaniem na grzbiecie i charakterystyczną czarną plamą na brzuchu. Cechą rozpoznawczą są silnie wydłużone środkowe sterówki ogona oraz krótkie, gęsto opierzone nogi z trzema palcami. Żywi się głównie nasionami roślin stepowych i pustynnych, które zbiera z ziemi. Zdjęcie Licencja: https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/2.0/ , Źródło: https://www.flickr.com , Autor: Sergey Pisarevskiy
Siedlisko i wymagania środowiskowe
W Polsce pojawia się skrajnie rzadko podczas nieregularnych, masowych nalotów inwazyjnych. Preferuje otwarte, suche tereny o niskiej roślinności, takie jak piaszczyste ugory, wydmy lub rozległe pola uprawne, przypominające jego naturalne siedliska na stepach Azji Środkowej.
Głos
W locie wydaje charakterystyczne, rytmiczne odgłosy kontaktowe, przypominające miękkie gruchanie lub bełkotanie. Najczęściej słyszane jest powtarzalne „ke-ker-li” lub „piteri-piteri”. Głos jest dźwięczny i słyszalny z dużej odległości podczas przemieszczania się stada.
Lęgi
W Polsce pustynnik jest gatunkiem skrajnie nielicznym, pojawiającym się jedynie podczas nieregularnych nalotów, podczas których sporadycznie przystępuje do lęgów (zwykle od maja do lipca). Gniazdo to płytkie zagłębienie w piaszczystej lub kamienistej ziemi, skąpo wyścielone suchą roślinnością. Samica składa zazwyczaj 3 jaja, które wysiadują oboje rodzice przez około 21–24 dni. Pisklęta są zagniazdownikami, a samiec dostarcza im wodę w nasiąkniętych piórach piersiowych. W sprzyjających warunkach podczas nalotów możliwe są dwa lęgi w roku.