Atlas ptaków Polski – katalog gatunków
Nur rdzawoszyi (Gavia stellata)
Ochrona: Ochrona ścisła
Status lęgowy: zimujący
Charakterystyka
Najmniejszy z nurów, o smukłej sylwetce i charakterystycznie zadartym ku górze, cienkim dziobie. W szacie godowej wyróżnia się rdzawą plamą na przodzie szyi oraz popielatą głową; szata spoczynkowa jest szarobiała z drobnym, jasnym nakrapianiem na wierzchu ciała. Żywi się głównie rybami, które chwyta podczas głębokich nurkowań. W locie trzyma szyję wyciągniętą poniżej linii grzbietu.
Siedlisko i wymagania środowiskowe
Gniazduje w tundrze i tajdze nad brzegami małych, często bezrybnych jezior. W Polsce pojawia się regularnie podczas przelotów oraz zimą, głównie na wodach przybrzeżnych Bałtyku, rzadziej na dużych jeziorach w głębi kraju.
Głos
Poza sezonem lęgowym zazwyczaj milczy. Na lęgowiskach wydaje przenikliwe, przypominające szczekanie lub skowyt dźwięki „kwak-kwak-kwak” oraz długie, narastające okrzyki. Głos ostrzegawczy to niskie, gardłowe „korr”.
Lęgi
W Polsce nur rdzawoszyi nie gniazduje regularnie; jest gatunkiem przelotnym i zimującym, choć sporadycznie odnotowuje się próby lęgowe na północy kraju. Na właściwych lęgowiskach w tundrze gniazdo buduje tuż przy krawędzi wody jako płytkie zagłębienie wyścielone mchem i roślinnością wodną. Samica składa zazwyczaj 2 oliwkowobrązowe jaja, które oboje rodzice inkubują przez około 24–29 dni. Pisklęta są zagniazdownikami, które niemal natychmiast potrafią pływać, choć przez pierwsze tygodnie często odpoczywają na grzbietach dorosłych ptaków. W ciągu sezonu wyprowadza tylko jeden lęg.