Atlas ptaków Polski – katalog gatunków
Biegus rdzawy (Calidris canutus)
Ochrona: Ochrona ścisła
Status lęgowy: przelotny
Charakterystyka
Średniej wielkości ptak siewkowy o krępej sylwetce, krótkich nogach i prostym, czarnym dziobie. W szacie lęgowej spód ciała, szyja i boki głowy przybierają intensywnie rdzawy kolor, natomiast wierzch jest ciemny z beżowymi plamami; w szacie spoczynkowej dominuje popielatoszary wierzch i jasny spód. Żywi się głównie bezkręgowcami, w tym małżami i skorupiakami, które wydobywa z miękkiego podłoża.
Siedlisko i wymagania środowiskowe
W Polsce regularnie pojawia się podczas przelotów, głównie na wybrzeżu Bałtyku, na piaszczystych plażach i mulistych osadnikach w ujściach rzek. Gniazduje w wysokogórskiej i arktycznej tundrze, wybierając suche, kamieniste tereny z rzadką roślinnością.
Głos
Zazwyczaj milczący podczas żerowania, w locie wydaje niskie, stłumione „knut” lub dwusylabowe „wet-wet”. Głos lęgowy to fletowy, melodyjny gwizd „ku-wit-u”, rzadko słyszalny w warunkach krajowych poza okresem wędrówek.
Lęgi
W Polsce biegus rdzawy nie gnieździ się, występując jedynie jako regularny i liczny przelotny gość; lęgi odbywa w wysokiej Arktyce od czerwca do lipca. Gniazdo jest płytkim zagłębieniem w tundrze, wyścielonym porostami i mchem, umiejscowionym na suchym podłożu. Samica składa zazwyczaj 4 oliwkowozielone, brązowo nakrapiane jaja, które oboje rodzice inkubują przez około 21–22 dni. Pisklęta są zagniazdownikami, które opuszczają gniazdo wkrótce po wykluciu, a opiekę nad nimi sprawuje początkowo oboje rodziców, choć samica często odlatuje przed usamodzielnieniem się młodych.