Atlas ptaków Polski – katalog gatunków
Biegus malutki (Calidris minuta)
Ochrona: Ochrona ścisła
Status lęgowy: przelotny
Charakterystyka
Najmniejszy z europejskich biegusów, wielkością zbliżony do wróbla, o krępej sylwetce i krótkim, prostym, czarnym dziobie. W szacie spoczynkowej wierzch ciała jest szarobrązowy, spód biały, a u ptaków dorosłych w szacie godowej dominują rdzawe brzegi piór na grzbiecie, tworzące charakterystyczny rysunek litery V. Żeruje bardzo ruchliwie na obrzeżach wód, zbierając drobne bezkręgowce z powierzchni mułu lub płytkiej wody. Zdjęcie: Licencja: https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/2.0/ , Źródło: https://www.flickr.com , Autor: Dave Curtis
Siedlisko i wymagania środowiskowe
W Polsce pojawia się wyłącznie podczas przelotów (wiosną i jesienią), głównie na piaszczystych i mulistych brzegach zbiorników zaporowych, stawów hodowlanych oraz na wybrzeżu Bałtyku. Gniazduje w arktycznej tundrze, wybierając suche wzniesienia w pobliżu terenów podmokłych.
Głos
Odzywa się krótkim, suchym i gwałtownym „tit” lub „pit”, często powtarzanym w serii podczas lotu w stadzie. Śpiew godowy, rzadko słyszany poza lęgowiskami, to wysokie, wibrujące trele. Ptaki alarmują ostrym, piskliwym dźwiękiem.
Lęgi
W Polsce biegus malutki nie gnieździ się, występując jedynie jako liczny przelotny gość; lęgowiska znajdują się w tundrze arktycznej Eurazji. Gniazdo jest płytkim zagłębieniem w ziemi wyścielonym skąpą roślinnością, ukrytym wśród niskiej roślinności lub porostów. Samica składa zazwyczaj 4 jaja, które wysiadują oboje rodzice przez 17–21 dni, choć częsty jest system poligynandrii, gdzie partnerzy wysiadują oddzielne lęgi. Pisklęta są zagniazdownikami, które opuszczają gniazdo wkrótce po wykluciu i stają się samodzielne po około 15–18 dniach. Gatunek wyprowadza jeden lub dwa lęgi w roku, zależnie od dostępności pokarmu i strategii reprodukcyjnej.